I found myself once more in Bocboc West today
From distant roads I walked with footsteps moving slow

We once feared every sign of fate's abrupt display
And poets aged with us in silence bending low

I heard an ancient tale returning soft and clear
A life exemplary remembered in its light

As spoken in the Talmud wisdom wandered near
And whispered that old age will come with gentle light

When leaves begin to fall the wind repeats its name
And in my quiet mind horizons open more

The darkness swallowed words too fragile to reclaim
And left my weighted heart unsure of what they bore

So let us cast this truth across the province wide
Now tell me, poet-friend, what stirs in you inside?

Draft

1

nakarating nanaman ako sa Bocboc West
galing kung saang lugar
takot na takot kami sa pagdating
tumanda na ang mga makata
may narinig akong lumang kwento
ang buhay ng isang uliran
ayon sa kwentong nasa Talmud
Darating ang araw ng katandaan
sa pagkahulog ng mga dahon
sa kalayaan nitong haraya
nilunok ng kawalan ang salitang
may kung anong lungkot sa puso
isambulat natin sa buong probinsya
anong masasabi mo makata

2

Nakarating ako sa Bocboc West muli
Galing sa malayo yapak na pagod
Noon, takot kami sa biglang pagsilip
At tumanda'y tuloy ang damdaming lunod

May narinig akong kuwento ng payapa
Tungkol sa buhay mong huwarang iniibig
Ayon sa Talmud nga ang saysay ay tumawa
Darating ang araw ng dahan-dahang liglig

Sa paglagas-dahon humugong ang hangin
At sa isip ko'y lumawak ang gunita
Nilamon ng dilim ang wikang nalimdim
May kung anong bigat sa pusong dinadala

Isambulat natin sa buong probinsya
Ano'ng masasabi mo ngayon, makata?